İBADETLERİN DERECELERİ
Sözlükte ibadet, boyun eğme, alçak gönüllülük, itaat, kulluk gibi manalar ifade eder. Terim olarak ibadet; insanın ALLAH'a olan kulluk vazifesini yerine getirmesi, şükran borcunu ödemesi ve O'nun rızasına uygun hareket etmesidir.
İbadet, mükafat veya cezaya konu olan kulluk şeklidir. Mükellefin yaratıcısına karşı sevgisini simgeleyen, ALLAH ve Rasulü tarafından yapılması istenen belirli davranışlardır. İnsanın imanını kuvvetlendirir (ve her zaman canlı tutar). Saygı ve itaatin en yüksek derecesidir ve sadece ALLAH için yapılır.
İbadetin üç derecesi vardır:
a) ALLAH'a, ALLAH olduğu için, ibadete, saygıya layık tek varlık olduğu için hiçbir karşılık beklemeden, sadece O'nun emirlerini yerine getirmek amacıyla yapılan ibadettir. Bu, ibadetlerin en yükseği, en yücesidir.
b) ALLAH'a; cennet ümidi, cehennem korkusu ile yapılan ibadettir. Bu düşünce ile ibadet eden kimseler de, Cenab-ı Hakkın emrine uymuş, görevlerini yapmış olurlar. Ancak buradaki ibadetin derecesi ahirette de olsa bir sevap, bir karşılık beklentisi olduğu için, ilk sırada yeralan ibadetten sonra ikinci derecede sayılır.
c) Dünya menfaati elde etmek amacıyla yapılan ibadettir. Buna ibadet bile dememek gerekir. Zira ibadet gibi yüce bir amel, basit dünya çıkarlarına alet edilmemelidir.
İhlasla yapılan ibadetler insanı mevlasına yaklaştırır, iç dünyasını günah kirlerinden temizler, ahlaken olgunlaştırır. Cennete girmesine vesile olur.
T.C. DİYANET İŞLERİ BAŞKANLIĞI
|
